image_print

Την ικανοποίησή της εξέφρασε η Περιφερειακή Αρχή για τη δικαστική απόφαση που δικαιώνει την άποψη πως ο οικιστικός πλούτος του τόπου μας είναι πρωτίστως περιουσία του Ροδιακού λαού και εν τη ευρεία έννοια και της πατρίδας μας, πρέπει να συντηρηθεί για να διατηρηθεί και να αξιοποιηθεί, καλύπτοντας τις ανάγκες στέγασης των υπηρεσιών και σε ότι αφορά τις κατοικίες των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων και των άστεγων συμπολιτών μας που δοκιμάζονται στην παρούσα οικονομική συγκυρία.

 Πρέπει να γίνει κατανοητό στους «διαχειριστές» της τοπικής δημόσιας περιουσίας στην Αθήνα, πως μπορεί να καλυφθεί το σύνολο των αναγκών μας σε στέγη με την  αξιοποίηση των υπαρχόντων κατοικιών και κυρίως να κατανοήσουν πως η έλλειψη στέγης είναι πηγή άγχους και δυστυχίας που πλήττει τους πολίτες, τις οικογένειες και εν τέλει την κοινωνία στο σύνολό της.

   Με την υπ’ αριθμό 179/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου απορρίφθηκε η έφεση του Ελληνικού Δημοσίου και η  παρέμβαση που άσκησε υπέρ του η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου (πρώην ΚΕΔ) με την οποία ζητούσαν να αποβληθεί η πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου και τώρα Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, από το κτίριο που παλιότερα στεγαζόταν η 95 ΑΔΤΕΑ, κτήριο που συντηρήθηκε από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

Το Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και στην ουσία δικαιώνει την πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου και σήμερα την αυτοδιοικητική Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου αφού – και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και ορατό σε όλους – με τη διαχείριση που άσκησε και ασκεί όχι μόνο στο κτίριο αυτό αλλά γενικότερα  στα ακίνητα της ιστορικής, πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του τόπου μας και το δημόσιο συμφέρον καλύτερα εξυπηρετείται και οι τοπικές κοινωνίες ωφελούνται.

 Το έργο αυτό που έχει ξεκινήσει η  Ν.Α.Δ., ήδη από τη σύσταση της έχει πανθομολογούμενα  διευρυνθεί ποσοτικά και ποιοτικά  τα τελευταία χρόνια διαθέτοντας σοβαρούς ίδιους πόρους για έργα, παρεμβάσεις και μελέτες συντήρησης και  ανάπλασης των δημοσίων κτιρίων του τόπου μας, ώστε να αποδοθούν αυτά για τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών ειδικά τώρα  στις δύσκολες εποχές που περνά ο τόπος και η χώρα μας.